Natsume Soseki- ฝันสิบราตรี

9786164134522ลักษณะของความฝันน่าจะอยู่ตรงที่ในขณะที่เราฝัน ไม่มีสิ่งใดให้รับรู้ได้เลยว่ามันคือความฝัน ทุกอย่างล้วนเป็น ‘ความจริง’ จนกระทั่งเราลืมตาตื่นขึ้นมาพบกับ’ความจริง’ เราจึงรู้สึกตัวขึ้นมาได้ว่า อา นั่นมันความฝัน

และอีกข้อก็น่าจะเป็น เราสามารถลืมเรื่องราวในความฝันได้สนิทอย่างไม่น่าเชื่อ ราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นจริง ซึ่งที่จริงมันก็คงเป็นเช่นนั้น

ฝันสิบราตรีของนัตสึเมะ โซเซกิ มีทั้งความฝันที่ชวนให้น้ำตารื้น ความฝันที่ชวนให้ใจสั่น ขนลุกชัน รวมไปถึงความสะเปะสะปะไม่เป็นไปตามเหตุผล ความฝันของเขา แต่บางช่วงเวลากลับทำให้เกิดภาพซ้อน เหมือนกับว่าฉันอาจจะเคยฝันถึงมันมาก่อน

รวมเรื่องสั้นนี้ ต้นฉบับตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 1908 นับย้อนไปก็ราวๆ 109 ปี พอนึกถึงกาลเวลาอันยาวนานที่ผ่านมา พอนึกถึงว่านี่เป็นเรื่องราวตั้งแต่ที่โลกใบนี้ไม่มีฉัน มันก็อดที่จะรู้สึกมหัศจรรย์ใจเล็กๆไม่ได้ มนุษย์เรามีประวัติศาสตร์เป็นหมื่นเป็นพันปี และอย่างน้อยๆใน 109 ปีที่แน่ๆนี้ คนเรายังคงฝัน ยังคงมีชีวิตอยู่ในระหว่างชั่วขณะที่หลับใหลและเมื่อลืมตาตื่น

ในความรู้สึกของฉัน เสน่ห์ของนิยายญี่ปุ่นช่วงสมัยใหม่ อยู่ที่การโฟกัสลึกลงไปในจิตใจของมนุษย์ ความเป็นปัจเจกในสังคมที่กำลังเปลี่ยนแปลง มันมีกลิ่นอายของตำนานเก่าแก่ผสมปนเปกับการแสวงหาในโลกที่กำลังขยายใหญ่ และการใช้อุปมาอุปไมยอย่างหนักหน่วง จำได้ว่า มีคนพูดถึงนิยายมูราคามิว่ามันแปลกและเข้าไม่ค่อยถึง ฉันฟังแล้วก็เห็นด้วยตามนั้น แต่ฉันอยากให้เขาลองอ่านนิยายญี่ปุ่นตั้งแต่ของนัตสึเมะ โซเซกิ, ดะไซ โอซามุ ฯลฯ เหล่านี้ดู พวกเขาจะได้พูดให้ถูกต้องขึ้นสักหน่อยว่าจริงๆแล้วมันคือ ‘นิยายญี่ปุ่นแต่ไหนแต่ไร’

ในสิบราตรี ฉันชอบคืนของหญิงสาวร้อยปี, ซามูไรนั่งสมาธิ แล้วก็คืนของอุงเคแกะสลักไม้เป็นพิเศษ